Ervaringen van ouders

Eind 1999 werd door de ontwerpster het eerste Pacco-prototype gemaakt dat zij gebruikte voor haar zoontje. Nu, 17 jaar later, hebben ontelbare ouders met de Pacco doek hun baby geholpen om beter te slapen. Meer rust = minder huilen = meer geluk samen.

Ervaringen van andere ouders zijn vaak fijn om te lezen. Met jouw ervaring met inbakeren kun je ook weer andere ouders helpen. Als je jouw verhaal wilt delen, mag je dit mailen naar Sylvie, de ontwerpster van de Pacco inbakerdoek: sylvie@pacco.nl. Zij plaatst jouw verhaal - met een foto van jouw ingebakerde kindje - dan bovenaan deze pagina.

Baby inbakeren - gemakkelijker in slaap vallen - minder huilen

Ervaringen van ouders met de Pacco inbakerdoeken

Mees

Inbakeren met behulp van een Pacco.Mees vond het prima in zijn Pacco inbakerdoek.

 

Fenne

ier weken geleden ben ik gestart met het inbakeren van onze dochter Fenne, toen 12 weken oud. Fenne was echter acht weken te vroeg geboren, dus haar gecorrigeerde leeftijd was toen vier weken. Premature baby's zijn vaak huileriger en prikkelgevoeliger dan baby's die rond de uitgerekende datum geboren worden. Ook Fenne sliep vooral 's nachts erg slecht en hield zichzelf en ons uren wakker. 
In overleg met het consultatiebureau ben ik begonnen met inbakeren. Na twee nachten was dit zo succesvol dat ik meteen een Pacco heb besteld. Het woord 'wonderdoeken' is de enige juiste benaming, want de ommekeer in Fennes slaappatroon is een wonder te noemen!
De ene nacht huilde Fenne 's nachts nog van 3 tot 6 uur onafgebroken, de nacht erna sliep ze, de eerste keer ingebakerd en wel, van half 12 tot na achten...

We bakeren Fenne alleen 's nachts in en van de ene op de andere dag is Fenne een uitgeslapen, vrolijke baby die 's avonds lachend in slaap valt en 's ochtends lachend weer wakker wordt. 
In de afgelopen vier weken is ze 's nachts een keer vijf minuten wakker geworden... door een wel erg luidruchtig bezorgde ochtendkrant.
Voor de mensen die niet overtuigd zijn en het inbakeren als 'zielig' zien, sluit ik een foto's bij die ik vanochtend van Fenne maakte in haar bedje... echt heeeel zielig he? Ik kan iedereen de Pacco van harte aanbevelen! Namens Fenne, en zeer zeker ook namens haar papa en mama, heel erg bedankt!

Groeten, Marjolein Meijvis uit Den Bosch

Voor Fenne zijn de Pacco inbakerdoeken echte wonderdoeken!

 

Sophie

Beste Sylvie,

Iets meer dan twee weken geleden heb ik ons dochtertje Sophie voor het eerst ingebakerd met behulp van een Pacco inbakerdoek. Sindsdien is alles veranderd en daar wil ik je heel hartelijk voor bedanken!

De eerste zes weken van haar leventje was Sophie een voorbeeldige baby die goed dronk, groeide en veel sliep. Maar vanaf de zesde week lukte het haar nauwelijks nog om zelf in slaap te komen. Alle rust en regelmaat ten spijt. Sophie sliep overdag nauwelijks en huilde 's avonds alles bij elkaar. Na twee weken in dit ritme was ze zo oververmoeid dat ze een weekend lang bijna alleen maar gehuild heeft. Na het weekend had ik een afspraak bij het consultatiebureau. Daar zaten we dan: een uitgeputte, onzekere moeder en een huilend oververmoeid kindje. Tussen de huilbuien door informeerde ik naar inbakeren. Ik had namelijk de informatie op de sitewww.inbakeren.nl al doorgenomen. De verpleegkundige van het consultatiebureau verwees me naar naar www.pacco.nl. Dit deed ze overigens heel voorzichtig en omslachtig, want consultatiebureau's in Rotterdam mogen officieel het inbakeren niet aanraden.

Eenmaal thuisgekomen heb ik alle informatie doorgenomen en de verhalen van de andere ouders waren zo herkenbaar, dat ik direct besloot de doeken te bestellen.
En zoals gezegd, Sophie werd vanaf het eerste ingebakerde slaapje een ander kindje. Ze slaapt nu overdag heerlijk en als ze wakker is, is ze echt uitgerust. Ze lacht ons dan vrolijk toe en drinkt veel rustiger en langer dan eerst. 's Nachts gaat het ook prima en sinds kort slaapt ze door!
De benaming wonderdoeken vind ik dan ook echt op z'n plaats. We hebben de afgelopen weken zo genoten van onze dochtertje! Ik had niet geweten hoe ik er nu bijgezeten had als ik ze niet had besteld. Bedankt voor je geweldige uitvinding en alle informatie die echt heel duidelijk en overzichtelijk is.

Hartelijke groet,
Judith Baan

Inbakeren: goed voor Sophie en voor de rest van het gezin!

 

Lumen

Dit is onze zoon Lumen. Nu 3 maanden oud en erg tevreden in zijn Pacco.

Lumen was eigenlijk vanaf zijn geboorte al een slechte slaper, moest altijd in slaap gewiegd worden. De hangmat leek even een uitkomst, maar na 5 weken was het zover dat hij ook in onze armen niet meer in slaap te sussen viel. Op advies van het consultatiebureau zijn we begonnen met het aanbieden van regelmaat en rust, maar het hielp niets. De volgende stap was inbakeren. De wijkverpleegkundige kwam aan huis en heeft Lumen met bijna zes weken voor het eerst ingebakerd. Wel in de traditionele doeken met de veiligheidsspelden. Hij sliep aan een stuk 4 uur achter elkaar door, dat was heel iets anders dan het uur dat hij normaal over de hele dag sliep.

Gelukkig had ik zelf al een Pacco doek besteld en kon hij zijn volgende slaapje in zijn Pacco. Dat inbakeren met die spelden zag ik niet zo zitten. Dit was een uitkomst, het is ook zo makkelijk toe te passen. Hij slaapt vanaf dat moment ook de hele nacht door. Ik moet wel zeggen dat ik de volgende dag de doek alweer weg wilde gooien, hij huilde namelijk net zo hard als eerst, maar dan ingebakerd en al. Wat heb ik toen een verdriet gehad, dat kleine zielige hoopje waarvan je alleen zijn hoofdje zag was intens ongelukkig in zijn doek. Maar toch wilde ik doorzetten en ik ben zo blij dat we dat hebben gedaan. De Pacco is nu zijn allergrootste vriend en ik vind het allang niet zielig meer. Het is eerder zielig als de doek in de was zit en ik hem zie tobben om in slaap te komen, wat dan echt niet lukt. Doek droog en hij slaapt weer als een roos. Tussen zijn slaapjes door is hij een uitgerust en heel vrolijk ventje geworden. Hij blijft wel erg gevoelig voor andere omgevingen en zijn regelmaat is voor hem erg belangrijk, maar daar letten we goed op.

Chantal de Wit

Sinds Lumen wordt ingebakerd in de Pacco, slaapt hij als een roos.

 

Tamás

Toen Tamás 8 weken oud was zijn we hem gaan inbakeren. En al met een paar dagen had hij de smaak te pakken van het slapen in bed. En dat ook nog eens in een vast ritme, waarbij ik hem telkens vier uur na de vorige voeding weer wakker maakte voor een voeding. Alleen vroeg in de avond meldde hij zich zelf vaak eerder.

Het was geweldig om telkens weer een vrolijk jongentje te treffen als we hem wakker maakten of als hij uit zichzelf wakker werd.

We zijn gestart met inbakeren omdat Tamás overdag moeilijk in slaap kon komen in zijn wieg. Daarnaast had hij veel last van darmkrampen. Toen hij ook na een aantal weken in de nachten problemen kreeg ben ik me gaan verdiepen in het inbakeren en hadden we al gauw zoiets van: 'Dat gaan we doen'. Als hij overdag in slaap viel, ging hij letterlijk knock-out voor een aantal uren. Lukte het hem niet om te slapen, dan sliep hij vaak in de draagdoek bij mij op de buik.

Natuurlijk hebben we voordat we zijn gaan inbakeren van alles geprobeerd om hem gewoon zelf in zijn wieg te laten slapen: troosten in bed, laten huilen, maar niets hielp en dus viel ik altijd weer terug op de draagdoek als ik Tamás na zo 1,5 uur niet in slaap had. Juist de combinatie van het strakke ritme (voeding, knuffelen, zelf spelen en daarna weer slapen tot de volgende voeding) en de Pacco inbakerdoek waren de oplossing. Als Tamás na een uitje thuis in zijn bedje lag te brullen omdat hij vol zat van alle indrukken, hoefden we alleen de vaste gewoonten even weer te herhalen (voeding, knuffelen, zelf spelen en weer naar bed) en hij was weer rustig en viel in slaap.

Al voordat we gingen inbakeren hadden we door dat Tamás erg gevoelig was voor indrukken, dus zijn we vanaf die tijd ook heel gedoseerd indrukken gaan aanbieden (maar 1x weg in het weekend en ook maar weinig wandelen in de wagen, want hij is een kijker en ziet enorm veel, wat hem soms onrustig maakt). De doek hielp hem bij rustig worden als hij zelf onrustig was door alle indrukken. Wat daar ook bij hielp, was niet tijd gaan rekken als hij liet zien dat hij moe was, maar hem direct naar bed brengen.

Al gauw was Tamás in staat om 's nachts zonder de Pacco doek te slapen. Overdag heeft hij hem echter een half jaar nodig gehad. Toen hij 6 maanden oud was en we op advies van het bureau gingen stoppen met inbakeren, volgden er een aantal weken van onrust. Dat gaf ons als ouders ook weer spanning, maar toch hebben we doorgezet omdat we aanvoelden dat hij er wel aan toe was. Als ouders moesten we even wennen omdat we overgingen naar een heel ander ritme, Tamás deed een heel aantal korte slaapjes overdag. En soms ineens een langere.

Twee weken later gingen we een weekend weg met familie, ook weer spannend voor ons als ouders, want gevoelig voor indrukken is hij nog steeds en slapen op vreemde plaatsen gaat nog steeds wel eens niet of moeizaam. Ook hier hebben we weer vastgehouden aan het vertrouwde ritme en hebben we niet gerekt als hij moe was. En ja hoor, in alle drukte van een grote groep mensen lukte het hem nu ook. Het ging ook wel eens een slaapje niet, of hij lag lang wakker en de slaapjes waren korter dan thuis, maar dat maakt allemaal niet uit.

Door de maanden heen hebben wij meer en meer geleerd om onze zoon te volgen in wat hij nodig had, gewoon door goed naar hem te kijken, in plaats van het zo te willen doen als 'hoort' of je van anderen hoort. Een paar simpele regels over structuur en hem naar bed brengen zo gauw hij moe was, waren daarbij een enorme steun.

Evelien en Tamás (inmiddels 10,5 maand)

Inbakeren heeft Tamás goed geholpen bij het slapen. Een paar simpele regels over structuur deden de rest.

 

Sophie

Onze Sophie is nu bijna 8 maanden en heeft ongeveer 3 ½ maand ingebakerd geslapen. Toen zij ongeveer 5 maanden was werd ze fysiek een stuk rustiger. Ze kon spelend al wat meer haar ei kwijt. Wij hebben haar ongeveer een week met één armpje uit de Pacco laten slapen en dat ging best goed. Wel met vingers gekruist, schietgebedjes en de zenuwen!

Daarna de overstap gemaakt naar de Combisleeper. Sophie lag hierin als een mummy, het leek alsof ze haar armen niet kon bewegen in dat dikke stugge ding. Maar dat was ook de truc denken wij; ze voelde toch nog wat ouderwetse begrenzing!

Achteromkijkend, is mijn visie op het omgaan met een huilend, snel overprikkeld kind:

  • soms laten huilen kan een leerschool zijn voor je kind (dit tegen jezelf zeggen zorgt voor een snellere acceptatie),
  • de dingen nemen zoals ze komen, morgen weer een dag die weer anders zal zijn,
  • volg voorlopig een tijdje het ritme van je kind (stuur een klein beetje bij) veranderen kun je uiteindelijk weinig!
  • ritmes, slaaprituelen, slaaptijden, gewoonten en nog meer van die begrippen kloppen meestal niet met jouw eigen realiteit,
  • ervaar een baby die wakker is als fijn om iets mee te doen of van te genieten en fixeer je niet op de slaapmomenten. Ritme en slaapjes werden voor mij bijna een obsessie,
  • last but not least... alles wordt anders, beter en gemakkelijker. Is het je kindje niet, dan heb je zelf in de loop der tijd veel geleerd!

Nadat ik inzag dat ik van het nu moest genieten en soms de dingen maar eens een beetje moest laten voor wat ze waren, kwamen Sophie en ik pas in een 'ritme'. Volgens mij was ik te druk bezig met een perfecte moeder te zijn en dat is voor Sophie niet goed. Een goede moeder zijn is voldoende!

Groeten van Ingrid van Schuppen, moeder van Sophie

 Sophie ingebakerd in de Pacco inbakerdoek.

 

Tijmen

Na 4 weken Pacco wil ik iedereen laten weten hoe blij wij zijn met onze rust!
Ons zoontje Tijmen was vanaf de derde dag alleen maar aan het huilen. Alleen 's nachts sliep hij goed. Overdag viel hij alleen al wandelend in slaap en met al die voedingen was hij dan alweer bijna aan de volgende voeding toe waardoor ik nooit even kon rusten. Na veel informatie inwinnen en twijfels hebben we na 9 weken toch maar de Pacco besteld. Na een beetje opstartproblemen ging hij overdag steeds beter slapen. Eerst nog in de kinderwagen, want zijn bedje voelde voor hem waarschijnlijk nog te groot. Inmiddels slaapt hij al zijn slaapjes in de Pacco in zijn eigen bed! Echt een hele ommekeer, dit hadden we nooit gedacht!

Toen de Pacco vorige week in de wasmachine zat, hebben we Tijmen even zonder doek in bed gelegd. Het inslapen ging goed, maar na een half uur werd hij helemaal overstuur wakker en was hij ontroostbaar. Dit gaf ons de bevestiging dat het echt helpt! Nu maar hopen dat hij ooit nog zonder kan.
Ik wens iedere ouder heel veel succes en het huilen gaat echt over!

Groetjes, Ingeborg

Bericht na 1 jaar van Tijmens moeder:

Beste Sylvie, 
Misschien vind je het leuk om te horen hoe het nu met Tijmen gaat. Hij is inmiddels een 14 maanden oude peuter met een enorm eigen willetje! Als iets te lang duurt of niet mag, kan hij echt ontploffen. Slapen is gelukkig geen probleem meer, maar dat heeft wel tot een maand of negen geduurd. Hij werd wel 7 keer per nacht wakker en sliep zo licht dat we zelf nauwelijks naar boven durfden te sluipen. Het afwennen ging ook niet al te soepel, maar na zes maanden moest het gewoon, hij kon toen ook al staan, dus het werd echt te gevaarlijk. Opeens kreeg hij de smaak te pakken en nu slaapt hij lekker het klokje rond en overdag nog 2-3 uur achtereen! Onder een dekentje vindt hij nog niks, maar de Combisleeper is voor hem een goede oplossing.

Nogmaals heel veel dank voor de Pacco en hopelijk voor veel ouders een goede oplossing! 
Succes, Ingeborg

Inbakeren helpt echt!

 

Nando

De geboorte was voor Nando niet gemakkelijk. Na anderhalf uur in het geboortekanaal heen en weer geschoven te zijn, werd hij eindelijk, met een enorme buil op zijn hoofd, geboren. Direct na de geboorte was Nando al heel alert en beweeglijk. In de eerste dagen en nachten kwamen we erachter dat hij heel moeilijk in slaap kon komen. Nadat hij in slaap was gevallen, werd hij continu wakker door het bewegen van zijn armpjes. Hij maakte hierdoor maar erg korte slaapjes van een paar minuten en huilde veel. Door zijn moeheid begon hij slecht te drinken. Hierdoor was hij nauwelijks verzadigd en snel weer wakker om vervolgens aan de borst weer in slaap te vallen. Hij raakte oververmoeid.

Na 3 weken aanmodderen, ging ook bij ons de vermoeidheid parten spelen. We besloten om het boek 'Regelmaat en Inbakeren' van Ria Blom aan te schaffen. Meer voor het gedeelte regelmaat dan voor het inbakeren. Dat laatste riep bij ons namelijk toch veel weerstand op. Maar in de 4e week waren we zover dat inbakeren misschien toch wel goed voor Nando zou zijn. Het strak onderstoppen onder zijn lakentje lukte niet, zijn armpjes kwamen er telkens weer onder vandaan. Alleen het aanbieden van regelmaat was niet genoeg. Losse doeken met veiligheidsspelden leek ons niet praktisch (zeker niet 's nachts). Via internet kwamen we op de site van Pacco. We hebben direct de deskundige in onze regio gemaild en konden gelukkig de volgende dag al bij haar terecht. Na eerst een luisterend oor te hebben geboden, heeft ze ons heel goed advies gegeven. Na kort in een Pacco Pre te hebben gelegen, ligt Nando nu in een Pacco Piccolo. Direct resultaat! Nando sliep en dronk beter.

Nu, twee weken verder, maakt Nando slaapjes van 2 tot 3 uur. Hij is hierdoor een heel ander ventje geworden. Als hij wakker is kan hij veel meer van zijn omgeving en van ons genieten. En wij ook van hem! Hij lacht volop! Onze roze wolk is weer in zicht gekomen.

Groetjes, Daniëlle en Lennart

Inbakeren bleek voor Nando een uitkomst.
Dankzij het inbakeren kan Nando nu heerlijk slapen.

 

Sven

Onze Sven kreeg dankzij de Pacco inbakerdoeken de kans om langer en rustiger te gaan slapen. Tijdens de warme dagen (Sven was toen 3 maanden) probeerde ik hem in een slaapzakje te laten slapen. Dit was geen succes. Hij schoof door zijn hele ledikantje en ik vond hem regelmatig overdwars in bed en daar was ik niet gerust op. 
Ik legde Sven weer in de Pacco doek en dat ging prima. Dank je voor de tip van het matrozenbedje, Sven blijft nu goed op zijn plaats liggen in zijn bedje!

Toen Sven kon omrollen in de box, rezen bij mij de vragen over het afwennen van de inbakerdoeken. Ik heb eerst een paar dagen tijdens alle slaapjes overdag een armpje los gelaten. Daarna een hele nacht met een armpje los. Dat ging meteen goed! Daarna twijfelde ik even wanneer ik ook zijn andere armpje los kon laten. Ik was bang dat ik er eerst veel tijd en moeite in zou steken (vooral voor Sven was het wennen) en vervolgens helemaal opnieuw zou moeten beginnen omdat hij er nog niet aan toe was om met 2 armpjes los te slapen. Ik had wel het idee dat hij al rustiger sliep door het hele inbakeringsritueel, het klittenband en de bewegingen die daarbij horen... Daarom besloot ik om de Pacco doek nog wel te gebruiken bij 2 armpjes los en dan de doek gewoon onder zijn oksels langs vast te maken. Dit werkte goed.

Vanaf de leeftijd van 5,5 maand is Sven helemaal 'uitgebakerd'! Hij slaapt nu volledig in een slaapzak. Zelfs nu de laatste voeding er af is slaapt hij een hele nacht door, in zijn slaapzak! Hij slaapt nu zelfs rustiger in dan op het laatst met zijn doek, hij was er dus echt aan toe.

Ik wilde je heel erg bedanken voor je hulp en tips! Het is echt een uitkomst geweest. De doeken gaan de 'babydoos' in. Misschien voor een volgende baby...

Groetjes, Arianne Vreke

Sven net wakker. Helemaal uitgerust!
Sven in een Pacco inbakerdoek, dit is veel beter!
Sven uit de doeken.

 

Rim

Rim is ons derde kindje, hij was groot bij zijn geboorte (4640 gram) maar desondanks ging de bevalling erg snel. Door een kinderfysiotherapeut kwamen wij in aanraking met inbakeren. Ons zoontje Rim was doorverwezen omdat hij tijdens de geboorte een sleutelbeentje had gebroken en mede daardoor een voorkeurshouding had ontwikkeld.

Tijdens de geboorte maakte Rim de spildraai de verkeerde kant om en bleef zo met zijn schoudertje achter mijn schaambeen steken. Om complicaties te voorkomen (de weeën stuwden hem gewoonweg voort en bovendien zat de navelstreng om zijn nekje) was er geen tijd om voorzichtig naar een oplossing te zoeken voor de geboorte van zijn schoudertje. De gynaecoloog heeft haar duim op het sleutelbeentje gezet, waardoor de schoudertjes minder ruimte nodig hadden om geboren te worden. Dat komt misschien wat gruwelijk over, maar een sleutelbeenbreukje was echt het minst erge wat er in deze situatie had kunnen gebeuren. Na een week was het breukje al geheeld en gelukkig heeft hij er geen functieverlies aan over gehouden. Rim heeft wel pijn gehad de eerste paar dagen en ook de snelle bevalling heeft waarschijnlijk gezorgd voor een algeheel onwel voelen. Na die paar dagen bleek Rim echter een hele kalme en rustige baby. Hij dronk en sliep goed.

Totdat hij twee weken oud was... Huilen en huilen en nog eens huilen. Alleen op de arm was hij enigszins te troosten, overdag sliep hij alleen zo hele korte slaapjes. Hij sliep slechts de nachten voorbeeldig, op één voeding, in zijn eigen bedje (inmiddels weet ik dat hij dat kon omdat hij zwaar oververmoeid was geraakt!). Wat een onrust zat er in mijn kereltje, maaien met zijn armpjes, hazenslaapjes op de arm en maar zuigen op de pink. Na twee dagen huilen kon ik mijn zoontje al niet meer 'lezen'. Honger, moe, pijn, prikkels? Ik had geen idee.... voelde me ineens mislukken, ik had er immers al twee door de luiers heen geholpen?

Twee weken later had ik een eerste afspraak bij de fysiotherapeut. Zij informeerde naar rust en eenduidigheid. Nu ben ik zelf nogal van de structuur (vanwege mijn beroep en twee snel overprikkelde dochters) en was eigenlijk in eerste instantie een beetje gepikeerd toen zij deze vragen stelde (wat een arrogantie....). Ik kreeg het boekje van Ria Blom mee en sloeg thuis aan het lezen. Met gemengde gevoelens na een week dubben heb ik het inbakeren geprobeerd, eerst met losse doeken en later met de Pacco Piccolo. En warempel, Rim sliep! De dagen daarna wel wat protesthuilen en ook nu nog heeft hij soms een minuut of 10 slaaphuilen (zoals mijn oudste het noemt). Inmiddels heeft Rim regelmaat in zijn slaap en kan ook de rest van de dag volgens regelmaat en eenduidigheid verlopen, wat wel handig is als je drie jonge kinderen hebt.

Grote zussen vinden het weer leuk om een lachend babybroertje te hebben en Hans en ik waren weer vrolijk en ook uitgerust (omdat hij vanaf de eerste nacht inbakeren doorgeslapen heeft.). Ik zag meteen dat het inbakeren goed was voor Rim. Zelf heb ik er wel aan moeten wennen. Ik miste mijn baby! Maar omdat het inbakeren Rim zo overduidelijk hielp om in (en diep) te kunnen slapen en hij kennelijk rust en eenduidigheid nodig had om de grote wereld aan te kunnen, kon ik er toch een goed gevoel bij hebben. Binnen een paar dagen ervaarden we een verschil als tussen dag en nacht.

Rim is de eerste keer ingebakerd toen hij 5,5 week oud was en voor de laatste keer toen hij 14 weken oud was. Vlak voordat we op vakantie gingen leek hij bij het naar bed gaan en na het wakker worden steeds minder tevreden. Op het aankleedkussen begon hij meteen te huilen en ook bij het inpakken was hij in protest. Zijn inslaaphuiltje duurde geen minuut meer, maar soms wel weer 10 of 20 minuten. Als Rim wakker werd was hij niet meer rustig aan het rond kijken, maar eigenlijk gewoon boos. Pas als hij werd uitgepakt kreeg ik een lachje terwijl hij ondertussen tevreden op zijn handje sabbelde. Ik heb geëvalueerd of er ongemerkt de sleet was gekomen in het dagritme en eenduidigheid, maar kon niets vinden. Ik had daarom het gevoel dat het inbakeren hem voldoende geholpen had en overwoog de doeken af te gaan wennen, ondanks dat we inmiddels op ons vakantieadres verbleven...

Eerst maar de 'cold turkey' methode proberen. Mocht het niet lukken, dan kon ik de inbakerdoeken altijd nog stapsgewijs afwennen, dacht ik zo. Ik had uit voorzorg gelukkig een slaapzakje meegenomen (stel dat hij ziek wordt en niet ingebakerd kan worden) en bovendien zijn eigen wiegledikantje inclusief hemeltje en muziekdoosje (eenduidigheid voor alles). Op een rustige dag (Grote zussen met pappa naar het zwembad) heb ik hem zonder blikken of blozen in het slaapzakje te slapen gelegd en de dekentjes heel strak ondergestopt, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ik vond het erg spannend, maar het deerde Rim kennelijk niet, want hij deed zijn eerste slaapje prima! En ook het tweede en het derde en de eerste nacht en de dagen en nachten die daarop volgden...

Rim heeft de doeken geen dag meer nodig gehad. Ook nu nog heeft hij meestal een paar minuutjes slaaphuilen en strakke dekentjes nodig om in te kunnen slapen. De rust, regelmaat en eenduidigheid heeft hij nog nodig om steviger in zijn wakkere wereld te staan. Dat geeft niet, zo zit Rim gewoon in elkaar.

Dat de oplossing (voor Rim althans) zo eenvoudig en eigenlijk voor de hand liggend was had ik nooit durven dromen. Het betekende wel dat ik vanwege de rust, regelmaat en eenduidigheid de eerste paar weken de deur eigenlijk niet uitkwam en ook nu nog zijn de uitstapjes minimaal en verjaardagbezoekjes kort, zwembaden en andere drukke bedoeningen gewoon taboe. Er is steeds wat meer mogelijk (en soms even wat minder), maar hij kan nu goed laten zien wanneer het hem te veel is en daar houden we gewoon rekening mee. Wat mij zelf vooral erg gelukkig maakt is dat ik hem weer snap, dat ik hem weer kan 'lezen' en hem zo kan geven waar hij eigenlijk al die tijd om vroeg!

Marleen Weber-Ouwerling

Rim had een moeilijke start, maar dankzij het inbaekren is hij een vrolijke baby geworden.
Na 9 weken inbakeren had Rim de doeken niet meer nodig.

 

Pagina's

Ervaringen insturen

Wil je een foto meesturen met je bericht? Klik dan eerst op de grijze knop 'bladeren' / 'browse' (afhankelijk van de taalinstellingen van het programma waarmee je surft, heeft de knop een Nederlandse of Engelse naam). Via deze knop kun je de foto opzoeken op jouw pc. Klik daarna op de knop 'uploaden'. Na enkele seconden wordt de foto als bijlagen aan je bericht gekoppeld. Alleen GIF, JPG en PNG bestanden kunnen worden geplaatst.